Opnieuw brengen de ernstige, elkaar snel opvolgende gebeurtenissen in uw edel land ons er toe, het woord te richten tot de Kerk in Frankrijk, ten einde haar in haar beproevingen te ondersteunen en haar te troosten in haar droefheid. Want zo ooit het hart van de vader zich tot zijn kinderen moet wenden, dan is het wanneer dezen verdriet hebben. Daarom dan ook, moeten, nu we u zien lijden, de golven van onze innige liefde in groter overvloed uit ons vaderhart opwellen en meer sterkend en vertroostend naar u uitgaan.

Dat lijden, eerbiedwaardige broeders en beminde zonen, vindt op dit ogenblik een smartelijke weerklank in heel de katholieke Kerk; maar wij voelen het nog veel levendiger en wij lijden het mede met een innigheid, die, groeiend met uw beproevingen, nog iedere dag schijnt toe te nemen.