Bijzondere moeilijkheden doen zich voor in gevallen van samenwerking met een echtgeno(o)t(e) die vrijwillig de daad van vereniging onvruchtbaar maakt. In de eerste plaats is het nodig samenwerking in eigenlijke zin te onderscheiden van geweld of dwang van de kant van een van de echtgenoten, waartegen de ander zich in feite niet kan verzetten. Paus Pius XI, Encycliek, Over het Christelijk huwelijk, met inachtneming der in gezin en maatschappij heersende toestanden, noden, dwalingen en misbruiken, Casti Connubii (31 dec 1930). AAS 561 Deze samenwerking kan geoorloofd zijn, als aan de drie volgende voorwaarden wordt voldaan:

1. als de handeling van de samenwerkende echtgenoten niet reeds in zichzelf ongeoorloofd is; Vgl. Heilig Officie, Over het onanistisch gebruik van het huwelijk (6 apr 1853). DH 2795 Vgl. Apostolische Penitentiarie, Over het onanistisch gebruik van het huwelijk (3 apr 1916). DH 3634
2. als er evenredig ernstige redenen bestaan voor medewerking in de zonde van de andere echtgeno(o)t(e);
3. als de ene echtgeno(o)t(e) probeert de ander te helpen om van zulk gedrag af te zien (geduldig, met gebed, liefde en dialoog; hoewel niet noodzakelijk op dat moment, en ook niet bij elke afzonderlijke gelegenheid).