Zoeken in kerkelijke documenten en berichten

Op deze manier, onder verwijzing naar de liturgie van het oude Israël, ontvouwt Clemens zijn beeld van de Kerk. Zij is bijeengebracht door "de ene Geest van genade die over ons is uitgestort", die blaast in de verschillende ledematen van het Lichaam van Christus, waarin allen, verenigd zonder scheiding, "ledematen van elkaar" zijn H. Paus Clemens Romanus, Aan de Korintiërs, I Clemens - Ad Corinthios. 46, 6-7. De duidelijke onderscheiding tussen "laikos" (leek) en de hiërarchie betekent geenszins een tegenstelling, maar alleen deze organische verbinding van een lichaam, van een organisme, met zijn diverse functies. De Kerk is immers geen plaats van verwarring en anarchie, waar iemand op elk moment kan doen wat hij wil: binnen dit organisme met een gelede structuur oefent eenieder zijn bediening uit volgens de roeping die hij heeft ontvangen.

Wat de leiders van de gemeenschap betreft, legt Clemens duidelijk de leer uit van de apostolische successie. De normen die haar regelen komen in laatste instantie van God zelf. De Vader heeft Jezus Christus gezonden, die op zijn beurt de Apostelen gezonden heeft. Deze hebben de eerste leiders van de gemeenschappen gezonden, en hebben vastgelegd dat zij zouden worden opgevolgd door andere mannen die dat waardig zijn. Alles vloeit dus "op een geordende wijze" voort "uit de wil van God" H. Paus Clemens Romanus, Aan de Korintiërs, I Clemens - Ad Corinthios. 42.

Met deze woorden, met deze zinnen onderstreept de heilige Clemens dat de Kerk een sacramentele structuur heeft en geen politieke structuur. Het handelen van God die ons in de liturgie tegemoet komt, gaat vooraf aan onze keuzes en onze ideeën. De Kerk is vooral gave van God en niet onze schepping, en daarom garandeert deze sacramentele structuur niet alleen de gemeenschappelijke ordening, maar ook dit voorafgaan van de gave van God, die wij allemaal nodig hebben.